Bezpieczeństwo wody pitnej – odpowiedzialność i obowiązki gmin oraz dostawców wody

Podczas proponowanego szkolenia ekspertka - praktyczka skoncentruje się na wprowadzeniu uczestników w zagadnienia dotyczące bezpieczeństwa wody pitnej, w kontekście zmian ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (30 kwietnia 2026 r. Prezydent podpisał Ustawę z dnia 13 marca 2026 r. o zmianie ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków oraz niektórych innych ustaw). Omówi również problematyczne kwestie związane z praktycznym podejściem do nowych obowiązków.

Zaprezentuje ramy prawne dotyczące:

1. Obowiązków wójtów, burmistrzów i prezydentów w zakresie poprawy dostępu do bezpiecznej wody.
2. Wprowadzenie obowiązkowego zarządzania ryzykiem w całym łańcuchu dostaw wody od obszarów zasilania dla ujęć wody, poprzez system zaopatrzenia w wodę, na wewnętrznych systemach wodociągowych w obiektach priorytetowych i kranie u konsumenta kończąc (wiele obiektów jest własnością gmin lub jednostek im podległych).
3. Nowych parametrów jakości wody i zamian w monitorowaniu jakości wody.
4. Ograniczania wycieków wody (poprawa stanu technicznego infrastruktury).
5. Sankcji karnych.

• Dowiesz się jak:
 - poprawiać dostęp do bezpiecznej wody,
 - sporządzać oceny ryzyka i zarządzać ryzykiem na poszczególnych etapach dostaw wody,
 - informować społeczeństwo o bezpieczeństwie wody.
• Otrzymasz cenne wskazówki, poznasz dobre praktyki, a także będziesz miał możliwość konsultacji z trenerem i uczestnikami szkolenia kwestii związanych z bezpieczeństwem wody.

1. Poprawa dostępu do bezpiecznej wody pitnej:
a. odpowiedzialność wójta, burmistrza, prezydenta w zakresie poprawy dostępu,
b. podstawowe obowiązki i sposoby ich realizacji.
2. Bezpieczeństwo wody pitnej - zalecenia WHO i podstawy prawne:
a. Czym jest bezpieczeństwo wody – podstawowe definicje i zasady.
b. Obowiązki wynikające z nowej ustawy i podmioty odpowiedzialne za ich realizację.
c. Obowiązki gmin w zakresie dostępu do wody, zaopatrzenia w wodę i bezpieczeństwa wody.
d. Podstawy oceny ryzyka i zarządzania ryzykiem.
e. Plany Bezpieczeństwa Wody – zarządzanie ryzykiem od ujęcia do kranu – zasady i korzyści.
f. Komunikacja pomiędzy interesariuszami i obowiązki informacyjne dla odbiorców.
3. Zarządzanie ryzykiem - plany bezpieczeństwa wody: 
a. Koncepcja wielu barier, norma i definicje.
b. Przegląd etapów planowania bezpieczeństwa wody.
c. Rodzaje zagrożeń i zdarzeń niebezpiecznych z nimi związanych.
d. Ocena ryzyka, metody szacowania.
e. Środki kontroli w Planach Bezpieczeństwa Wody.
f. Programy wspierające, audytowanie i weryfikacja.
4. Ocena ryzyka i zarządzanie ryzykiem w obszarach zasilania dla punktów poboru wody na cele zaopatrzenia ludności:
a. Odpowiedzialności i odpowiedzialności w zarządzaniu ryzykiem w obszarach zasilania.
b. Dokumenty niezbędne dla przeprowadzenia oceny ryzyka w obszarach zasilani.
c. Najczęściej spotykane sytuacje niebezpieczne mające wpływ na jakość wody pobieranej w celu zaopatrzenia ludności.
d. Środki kontroli w obszarach zasilania – kto i jakie powinien stosować.
e. Monitoring jakości wody pobieranej w celu zaopatrzenia ludności, zakres i częstotliwość.
5. Ocena ryzyka i zarządzanie ryzykiem w systemach zaopatrzenia w wodę:
a. Opis systemu zaopatrzenia w wodę, kluczowe działania.
b. Najczęściej spotykane sytuacje niebezpieczne mające wpływ na jakość wody dostarczanej odbiorcom i ocena ryzyka z nimi związanego.
c. Planowanie środków kontroli (monitorowanie i usprawnianie procesów, planowanie krótko -i długoterminowych modernizacji i inwestycji).
d. Audytowanie poprawności i weryfikacja skuteczności PBW.
6. Ocena ryzyka i zarządzanie ryzykiem w wewnętrznych systemach wodociągowych:
a. Opis wewnętrznego systemu zaopatrzenia w wodę.
b. Ogólna analiza potencjalnych ryzyk związanych z wsw oraz z powiązanymi produktami i materiałami.
c. Monitorowanie parametrów, które ogólna analiza uznała za istotne dla konkretnego systemu. 
d. Planowanie i zastosowanie innych środków kontroli niezbędnych dla ochrony zdrowia publicznego. 
7. Komunikacja i informacja:
a. Rola komunikacji i informacji w planowaniu bezpieczeństwa wody.
b. Informowanie konsumentów o niezgodności z wymogami, niebezpieczeństwach dla zdrowia oraz sposobach jego minimalizowania (w tym o działaniach możliwych do podejmowania przez konsumentów).
c. Ogólne obowiązki informacyjne wynikające z nowej ustawy.
8. Sankcje karne wynikające z nowej ustawy.

Pracownicy urzędów i jednostek podległych, w zakresie których leży realizacja zadań w zakresie zaopatrzenia w wodę i wodociągów, wydziałów merytorycznych których działalność może mieć wpływ na bezpieczeństwo wody, w tym poprawę dostępu (np. związanych z gospodarką przestrzenną, inwestycjami, gospodarką wodną, ochroną środowiska, opieką społeczną), pracownicy nadzorujący obiekty priorytetowe w rozumieniu ustawy i zarządzający nimi (np. obiekty służby zdrowia, opieki społecznej, oświaty i edukacji, sportu i rekreacji). Kierownicy i pracownicy pomiotów realizujących w imieniu gminy zbiorowe zaopatrzenie w wodę.

Doradca ds. bezpieczeństwa i jakości wody. Z wykształcenia mgr inż. ochrony wód, ukończone studia podyplomowe – ochrona i kształtowanie środowiska. Przez 24 lata pracowała w Państwowej Inspekcji Sanitarnej zajmując się środowiskowymi zagrożeniami zdrowia i badaniami laboratoryjnymi, w tym 5 lat jako kierownik Higieny Komunalnej w Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej i 2 lata w Głównym Inspektoracie Sanitarnym. Ponad 15 lat współpracuje z gminami i przedsiębiorstwami wodociągowymi w zakresie zarządzania bezpieczeństwem wody, identyfikacji zagrożeń, szacowania i oceny ryzyka. W latach 2014-2020 Członek Rady Nadzorczej a następnie Zarządu miejskiej spółki administrującej wodociągami, kanalizacją i ciepłownictwem. Członek zespołów - weryfikującego i redakcyjnego – polskiego wydania Wytycznych dotyczących jakości wody do picia, czwarta edycja WHO 2011, nakładem IGWP 2014 r. W latach 2014-2017 członek Komisji Bezpieczeństwa Zdrowotnego Wody, Rady Sanitarno-Epidemiologicznej przy Głównym Inspektorze Sanitarnym.  Od 10 lat ekspert Związku Gmin Warmińsko-Mazurskich, Ogólnopolskiego Porozumienia Organizacji Samorządowych (OPOS), Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego uczestniczący w rewizji, tłumaczeniu i transpozycji do prawa polskiego dyrektywy w sprawie jakości wody do spożycia. Wykładowca kilku przedmiotów na studiach podyplomowych „Systemy bezpieczeństwa zaopatrzenia w wodę” na Politechnice Śląskiej. Łączy wiedzę teoretyczną z praktyką, którą zna zarówno od strony organu nadzorującego jakość wody do spożycia, jak i podmiotów odpowiedzialnych za dostawy wody (gminy, przedsiębiorstwa). Autorka artykułów w czasopismach branżowych, prelegentka na konferencjach, szkoleniach i warsztatach.